Burada cinsel eğitimin verilmesi mi gerekir verilmemesi mi onu tartışmayacağız. Çünkü “ben çocuğuma cinsel eğitim vermiyorum “ diyen anababa yanılıyordur. Cinsel eğitim ailede alınan sosyal, beceri, davranış gibi tüm okul öncesi eğitim gibi siz vermeseniz de alınır. Bu nedenle bence bunu nasıl doğru biçimde yapacağımızı tartışalım. Çünkü bu konuda yapılabilecek hatalar gelecekte önemli duygusal yara ve davranış bozukluklarına yol açabilir.
Tabi ki cinsel eğitim denince akla toplumumuza uymayan yabancı kültürlerden kopya edilmiş davranışlar gelmemeli akla. Biz çocuklarımıza kendi istemediğimiz hiç bir şeyi öğretmeme, inancımız doğrultusunda davranma hak ve özgürlüklerine de sahibiz. Benim burada anlatacaklarım sizin için çok uç da olabilir çok ılımlı da. Herkes kendi yorumunu yapacak ve kendine bir yol belirleyecek. Bunun için bir reçete beklemeyin sizin de emeğiniz gerekiyor.
Eğer çocuk doğum, cinsiyet farkı, anababanın işlevleri gibi konuları anababasından öğrenmezse başka kaynaklardan cevap aramaya başlayacaktır. O zaman sonuç hiç de istendiği gibi olmayabilir.
Bizde çok uygun yaşta sorulan “ben nasıl doğdum” gibi masum sorulara verilen yanıtlar neredeyse gelenekseldir. “Leylek, lahana, allah verdi” bunlardan yalnızca bazıları. Ya da doğru ama korkutucu ya da abartılıdır. Kız çocukları özellikle büyüdüklerinde anneler doğumun ne kadar sancılı olduğunu anlatmayı, onun doğumundan ne kadar mutlu olduğunu anlatmaya yeğlerler. Ya da tümüyle susup bunun hiç bir zaman konuşulamayacak bir tabu olduğunu düşündürtürüz. Çocuk artık soru sormaması gerektiğini hissedebilir. O zaman doğal olan merakı suçluluk duygusu ile birleşir, zaten bu da ömür boyu cinsellik=suçluluk ikilisini karşımıza getirir.
İlk cinsel sorular cinsiyet farkı ile ilgili olanlar 2. yaşta, doğumla ilgili olanlar ise 3-4 yaşlarında başlarlar.